Igrexas

Igrexa de estilo neoclásico. A súa curiosa construción aparenta ter dúas fachadas. Foi construída ó longo do século XVIII sobre o solar da antiga capela das Aparicións. A sancristía, a capela maior e o camarín da Virxe foron construídos en 1746, a cúpula en 1768 e as capelas laterais en 1790. En 1867 remodélase o conxunto coa construción da fachada posterior e en 1900 remátase o atrio. Destacan as súas esquinas con columnas e a gran cornixa que remata o arranque de dúas torres.

A igrexa conserva da súa fábrica románica do século XII, a cabeceira rectangular cuberta con bóveda de canón feita con pedras irregulares, cun arco triunfal e un arco faixón, ambos sustentados por columnas  con capiteis de gran tamaño decorados con follas. Nos capiteis do arco triunfal podemos ver unha cabeza humana e outra de león.

Igrexa protorrománica, polo tanto a máis antiga que se conserva no municipio. Ten planta de unha soa nave e ábsida rectangular. É unha construción que describe claramente un templo do románico rural.
A portada occidental é sinxela, sin arquivolta e con tímpano apuntado. A parte superior da nave foi refeita, perdendo os canzorros da primitva cornixa.

Aínda que moi reformada conserva diversos elementos da súa fábrica románica de finais do século XII. A  cornixa que descansa sobre canzorros con figuras variadas, felinos, coellos, mostruos, parella de vellos, un músico tocando a viola... Unha porta lateral cunha arquivolta sobre columnas de fuste liso monolítico e capiteis decorados un con dous leóns e outro con follas.

É unha das xoias románicas do municipio. Posúe a súa fábrica orixinal case intacta. A portada occidental dunha arquivolta sustentada por columnas acaroadas, con bases e fustes lisos e capiteis decorados con cunchas. Sobre a porta unha seteira. Rematando o conxunto unha espadana barroca.

No muro sur ábrese unha porta sin arquivolta con tímpano pentagonal. A cornixa sustentada por canzorros está decorada con bolas.

Chama a atención a fachada barroca con balustrada e pináculos na parte superior, e o campanario con dous arcos tamén rematado en pináculos. No interior consérvase un anaco de baldaquino renacentista policromado. 

 

Como chegar:

No exterior chama a atención a portada rematada por un impoñente campanario, pero o verdadeiramente interesante está no interior, onde se poden apreciar bóvedas de crucería e arcos conopeos que datan a igrexa no gótico tardío. Existen moitas referencias á Orden de Malta, da que Soutolongo foi Priorato, tanto escultóricas como pictóricas, xa que o interior desta igrexa garda pinturas murais datadas entre 1567 e 1589.

 

Conserva de época románica a fachada, de pedras moi irregulares e os muros laterais.

Na fachada a portada é dun arco de medio punto cunha arquivolta decorada con arquiños incisos, está sustentada por duas columnas de bases enterradas e capiteis moi pouco traballados. Espadaña con dous arcos e óculo.

A fábrica orixinal procede do século XII. Consérvase moi ben. Posúe unha única nave á cal se lle arrima un corpo cun gran volume central. Está revocada salvo as esquinas e a fachada principal. Destaca da súa fachada o seu óculo e o seu campanario dun único arco rematado con pináculos.

 

Como chegar: