Que ver

O carballo é a árbore máis representativa de Galicia. A  dura madeira do carballo foi empregada para a construción de barcos e dise que para facer a frota da  Armada Invencible foron cortadas grandes extensións de carballeiras.

Nos anos 2007 e 2008 con motivo das obras do tren de alta velocidade leváronse a cabo algunhas intervencións arqueolóxicas nas que se atoparon arredor de 30.000 fragmentos e obxetos a maioría de cerámica, muiños de man, instrumentos para machacar e tamén obxetos de adorno persoal de ouro e de bronce.

O Castro de Doade ou “Castro do Penedo”, é popularmente coñecido como a “Aurela do Castro”, estando situado no extremo setentrional dunha loma, cerca da rotura da pendentecara o Val do río Asneiro, a 100 m. do lugar de O Penedo e Taín, e a 200 m. da aldea deCodeseda, parroquia de Doade, a 300 m do Museo Casa do Patrón, e a 60 m. da ruta do Museoda Paisaxe, con acceso fácil e permanente á mesma.

Edificio vangardista construído polos arquitectos Luís M. Mansilla e Emilio Tuñón, gañadores, no ano 2007, do premio de arquitectura contemporánea Mies Van der Rohe , concedido pola Unión Europea.

Inaugurado en novembro de 2016, é un espazo pertencente á Deputación de Pontevedra orientado á divulgación e posta en valor da cultura castrexa, as súas lendas e gastronomía; onde as novas tecnoloxías da información e a comunicación se poñen ao servizo do patrimonio cultural que atesoura a comarca de Deza.

Data de 1885. Ten plataforma dun só chanzo. Sobre ela érguese o pedestal cúbico con inscrición na que aparece o nome do autor, Francisco Otero, isto é moi curioso xa que os canteiros non empezan a firmar as súas obras ata o século XX. O varal é cilíndrico con incisións en apariencia desordenadas todo ao longo.

Do 1737, segundo consta no Libro de Fábrica foi encargado no 1735 ao canteiro Alberto Pichel de Negreiros. Cruceiro sinxelo, plataforma de 2 chanzos. Pedestal cúbico, do que sae o varal, aínda que curiosamente non do centro, senón que está pegado ao pousadoiro. Capitel con molduras e cruz sin imaxes

Do 1789. Plataforma de 1 chanzo. Pousadoiro. Pedestal cúbico ten a imaxe dun anfibio ou reptil , representación do demo. No varal a imaxe dunha tartaruga, as imaxes de Adán e Eva, por enriba deles a árbore da resurrección. Capitel decorado con flores de lis e volutas no centro de cada lado unha cara. A cruz ten a imaxe de Cristo polo anverso e a Virxe polo reverso.

Cruceiro que nace sobre plataforma de dous chanzos. O pedestal é cúbico con inscricións nos catro lados nelas aparece a data de construción, 1889. O varal é octogonal, excepto nos extremos que é cadrado e ten baixorrelevos. O capitel con molduras da paso a cruz na que non hai figuración.

De 1901, foi esculpido por Manuel González Perdiz. Con plataforma dun chanzo sobre o que se apoia o pedestal cúbico en “garganta”. O varal moi curioso xa que empeza en forma cadrada, segue octogonal e no último tramo é cilíndrico e nel aparecen tres figuras sobre peanas. O capitel está decorado con follas, volutas e pequenas cabezas.

Situado no casco urbano de Lalín na Rúa do Cruceiro, posúe todolos elementos dos cruceiros. Plataforma de 3 chanzos.