Arquitectura Relixiosa

As súas orixes sitúanse no s. XI, sendo a igrexa máis antiga que se conserva no municipio. Posteriormente sería reformada no s. XII, xa na plenitude do románico, e no XVIII, no que se lle engadiría a sacristía e a espadana. A súa sinxeleza e pequeno tamaño evoca á perfección o carácter recatado do románico rural galego.

Aínda que moi reformada conserva diversos elementos da súa fábrica románica de finais do século XII. A  cornixa que descansa sobre canzorros con figuras variadas, felinos, coellos, mostruos, parella de vellos, un músico tocando a viola...

 

Templo do século XII. é unha das xoias románicas do municipio. Apesar da sacristía adosada no muro norte e a espadana, engadidas no S XVIII. posúe a súa fábrica orixinal case intacta.

Igrexa reformada completamente no S.XVIII. Chama a atención nesta igrexa a historiada fachada con balaustrada e pináculos na parte superior, e o campanario con dous arcos tamén rematado en pináculos.

No interior consérvase un anaco de baldaquino renacentista policromado que fai as veces de frontal do altar.

 

Nesta igrexa atopamos unha moi interesante variedade de estilos arquitectónicos. Chama a atención a fachada, rematada por un impoñente campanario, na que consta o ano 1798 como data da construción. Esta sería a data da última reforma, pero xa no exterior podemos observar elementos góticos, moi escasos en Galicia, e incluso románicos.

 

Igrexa de orixe románica, reformada no s. XVIII. Conserva da época románica a fachada, de pedras moi irregulares, e os muros laterais.